การสร้างเมืองแห่งความเท่าเทียมและทั่วถึงเพื่อผู้สูงอายุในเมือง

Abstract

ประเทศไทยเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างเต็มตัวมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 ด้วยจำนวนผู้สูงอายุ ร้อยละ 16.5 และความเจริญก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์การแพทย์ทำให้ประชากรมีอายุยืนยาวมากกว่าเดิม แต่ด้วยสภาพ ร่างกายที่เสื่อมลงและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปล้วนส่งผลต่อการใช้ชีวิตของสูงอายุตามไปด้วย การศึกษาเรื่อง การสร้างเมืองแห่งความเท่าเทียมและทั่วถึงเพื่อสูงอายุในเมืองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษานวัตกรรมการใช้ชีวิต เมืองของผู้สูงอายุ และการศึกษาเพื่อหารูปแบบและแนวทางที่เหมาะสมกับการนำมาพิจารณาพื้นที่เมืองของ ไทยอย่างครอบคลุมโดยพื้นที่ในการศึกษาคือพื้นที่เมืองในชุมชนคลองเตย ล็อค 19-22 วิธีการศึกษาคือการเก็บ ข้อมูลเอกสารในเรื่องประวัติศาสตร์ ความเป็นมาการอยู่ร่วมกันในพื้นที่และข้อมูลเศรษฐกิจสังคม และการเก็บ ข้อมูลจากการลงพื้นที่ภาคสนาม การสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมการสัมภาษณ์เจาะลึกกับผู้สูงอายุจำนวน 6 คน ผลการศึกษาพบว่าผู้สูงอายุในชุมชนคลองเตยล็อค 19-22 ชุมชนคลองเตยเป็นตำนานของชุมชนแออัดในประเทศไทย โดยคลองเตยกำเนิดขึ้นในปี พ.ศ.2486 โดยการเวนคืนที่ดินตำบลคลองเตยและบางจากเพื่อใช้ในกิจการขนส่งทางเรือและต่อมาได้ยกระดับเป็นการท่าเรือแห่งประเทศไทย และผู้สูงอายุในชุมชนคลองเตย ล็อค 19-22 มีการใช้ชีวิตตามแบบผู้สูงอายุในชุมชนเมืองที่อยู่บนแฟลตในห้องของตน จะมาร่วมกิจกรรมส่วนรวมเฉพาะที่จำเป็น การออกไปสัมพันธ์กับพื้นที่เมืองด้านนอกมีน้อยมาก นอกจากการไปพบแพทย์ตามนัดหมายเท่านั้น มิได้มีนวัตกรรมด้านเทคโนโลยีมาช่วยในการใช้ชีวิต และผู้สูงอายุต่างมีข้อเสนอใน การพัฒนาพื้นที่เมืองเพื่อให้ผู้สูงอายุใช้ชีวิตได้อย่างเท่าเทียม โดยการจัดให้ผู้สูงอายุได้ลงมาผ่อนคลาย การจัดทำทางข้ามถนนโดยใช้เทคโนโลยีอัจฉริยะการจัดทำที่พักอาศัยที่มีสภาพแวดล้อมเหมาะสม